Kosmiczna księżniczka z rogiem obfitości, workiem czasu i prawideł

Systemy wartości, wierzenia, wiedza nieustannie się zmieniają. Ulegają niewielkim modyfikacjom, diametralnym zmianom, są odrzucane lub powstają nowe.

Źródłem wszelkich różnic w spojrzeniu na te nurtujące ludzkość kwestie od zawsze, są trudności w porozumieniu się wobec interpretacji na pozór podobnych zdarzeń, teorii, przekonań.

Dana nam możliwość dowolnej interpretacji „tego samego” będąca często motorem (może napędem?) rozwoju, staje się wielokrotnie źródłem nieporozumień, otwartych konfliktów czy zagłady.

Nie porozumieliśmy się jako ludzkość nawet w obliczu kluczowej kwestii: skąd się wzięliśmy i w jakim celu? Być może ze strachu udajemy, że panujemy nad upływem czasu, zasadami naszego świata, jego trwałością, wszelkimi stawianymi granicami.  Nie rozwiązując problemów nas dotyczących tutaj i teraz, szykujemy się do pewnego rodzaju ucieczki od tego co sami stworzyliśmy, z własnej woli podszytej chciwością, chęcią dominacji, brakiem pokory. Spoglądamy w gwiazdy nie chcąc już starać się o naprawę nas samych, naszego domu.

Symbolizująca dom w dosłownym znaczeniu serwetka z tajemniczym jądrem (lewy górny róg obrazu), znaczeniu na zewnątrz jeszcze tradycyjnym (przedstawienie koronki) ale w środku coraz częściej dosłownym, budzi niepokój. Ta część obrazu nawiązuje do przemian które dzieją się cały czas, odnosi się do coraz częściej zauważanego braku porozumienia, nawet w kręgach rodzinnych.

Wytyczane wszystkim przez „kogoś” granice tego, co dobre i tego, co złe są nieprzestrzegane przez „wybranych” wedle swojej wygody. Działają wykorzystując  ukrywane przed większością luki w zasadach.  „Ktoś” otwiera i zamyka granice „błyskawicznym zamkiem manipulacji”(prawy górny róg obrazu).

Towarzyszy nam, ludziom, jakieś przeczucie niezgodności czasu i wszelkich zasad „podarowanych” nam przez „Stwórcę?” stopniowo odkrywanych w miarę postępu nauki, ukrywanych wykopalisk tworzących inną niż oficjalną historię. Historię zaprogramowanego posłuszeństwa i niezgody ograniczającej wspólne osiągnięcie wyżyn wiedzy i interpretacji rzeczywistości (lewy dolny róg obrazu).

Nieskończoność ludzkiej indywidualności utrudniająca procesy porozumienia połączona z nietrwałością i przemijaniem symbolizuje pękająca i nadtapiająca się wielka śnieżynka.

A nad wszystkim czuwa Ona, Kosmiczna, dająca wszystko i rozkazująca, przebijająca swoim pazurem jedynego nieposłusznego albo szukającego zakazanej prawdy.